...alleen voor laden en lossen.
Geen parkeerplaats.
Laat uw auto niet onbeheerd achter.
Ze is een onschuldige toeschouwer.
Dat is toch altijd zo?
Lk doe het niet.
Het moet voor donderdag gebeuren, Nick.
En zorg dat het gebeurt in Boston, waar hij woont.
Ik zie je zaterdag in Londen.
Dan drinken we een pilsje om het te vieren.
Het witte gebied is uitsluitend voor laden en lossen.
Geen parkeerplaats.
Laat uw auto niet onbeheerd achter.
Mr Toomey, Mr Toomey. Goddank dat ik u tref.
Ik heb de cijfers van de obligaties nagekeken...
en u hebt geen 43 miljoen verdiend, maar juist verloren.
Weet ik.
Natuurlijk weet ik dat. Ik heb toch de leiding?
Lk spreek je vanuit Boston. - U kunt niet gaan.
Al deze transacties zijn door u goedgekeurd.
De raad zal u straffen.
Dat weet ik, daarom ga ik.
Rustig maar, het komt allemaal goed.
Het komt perfect in orde zelfs.
Er is iets vreemds met die man.
Straks, Dinah.
Ik heb je naar het vliegveld gebracht, maar waarom ga je naar Boston?
Hou op, Doris. Je weet dat ik niks zeg.
Maar dat is niets voor jou.
Afreizen naar een vreemde stad zonder mij te vertellen waarom.
AP vlucht 29 naar Boston.
Jeetje, dat is mijn vlucht. Ik moet gaan. Tot ziens.
Verdomde meters, er is niks op te zien.
Dat lek had overal kunnen zitten.
Laat de technicus zich daar maar druk om maken.
Natuurlijk maak ik me druk.
Je weet wat een lek kan veroorzaken.
We waren verdomme bijna paté.
Ik weet het niet, man.
Misschien doe ik dit te lang.
Gezagvoerder Engle? - Ja.
Sorry, maar we konden het lek niet vinden.
Dit gaat niet om het lek.
Kan ik u buiten spreken?
Hoezo? Wat is er loos?
Buiten, alstublieft.
Ga je me nog vertellen wat er loos is?
Het gaat om uw vrouw.
M'n vrouw?
O, je bedoelt m'n ex-vrouw. Wat is er met haar?
Er is een ongeluk gebeurd.
Loop maar even mee naar m'n kantoor.
Wat is er met Annie?
Is ze ernstig gewond?
Is ze dood?
Ja.
Ik ben bang van wel.
Er brak brand uit in haar flat.
Gaat het, gezagvoerder?
Lk schrik ervan, dat is alles.
Er vertrekt een nachtvlucht naar Boston. U kunt nog instappen.
Laat ik dat maar doen, ja.
Een volle vlucht.
Ja. Hoe is het weer?
Wolken op zesduizend meter van de Great Plains tot aan Boston.
O, en het noorderlicht is gezien boven de Mojave-woestijn.
Het noorderlicht boven Californië? Deze tijd van het jaar?
Tja, het weer speelt dit jaar behoorlijk op.
Ik heb om een stoel bij het raam gevraagd.
Ik wil een stoel bij het raam.
Praat u maar... - Praat jij maar met de manager.
Ik praat alleen met jou.
Die vind je op elke vlucht.
Altijd.
Dit is het dan, meneer.
Fijne reis toegewenst...
en gecondoleerd.
Dank je.
Neem me niet kwalijk.
Vlucht 29, u mag vertrekken.
Fijne vlucht naar Boston.
Deze vlucht zal ons over de Rocky Mountains en Denver voeren...
langs Des Moines, boven St Louis...
en vervolgens vliegen we richting Boston.
Ontspant u zich en geniet van de vlucht.
Bedankt dat u met American Pride vliegt.
Tante Vicki, mag ik een glas water?
Tante Vicki?
Kan iemand me helpen?
Sorry, maar m'n tante is weg en ik ben blind.
Hallo? Is daar iemand?
Lemand?
Lieve God, laat er iemand zijn.
Maakt niet uit wie.
Niks aan de hand.
Wat is er? - Waar is iedereen?
Ze zijn allemaal weg.
Hoe bedoel je? Ledereen is gewoon...
Wat is er gebeurd? Is de rest uitgestapt toen ik sliep?
Waar is m'n tante?
Alstublieft, ik wil m'n tante. - Het komt goed.
Hoe heet je? - Dinah.
Ik kan m'n tante niet vinden. Ik ben blind.
Haar stoel was ineens leeg.
Wie schreeuwt er zo?
Zijn er problemen, meneer? - Waar is iedereen?
Wat is er gaande?
Zijn we al in Boston?
Lk wil m'n tante, nu.
Hé, wat is hier in godsnaam gaande? Kan dat wicht d'r kop houden?
Je bent niet alleen. Hoor je de rest niet?
Ja, ik hoor ze, maar waar is tante Vicki?
En wie is er dood? - Dood?
Een dode? Is het vliegtuig gekaapt? - Er is niemand dood.
Ik voelde haar haar.
Lemand heeft het afgeknipt.
We zijn met z'n tienen...
inclusief jij en die vent uit de eerste klas.
Heeft iemand de crew gesproken?
Lk wilde net gaan kijken.
Blijf jij bij het meisje? - Prima, maar wat gebeurt er?
Kom terug met wat antwoorden. - Rustig aan, iedereen.
Jongens, doe open.
Wat zou er gebeurd zijn?
Is de rest uitgestapt tijdens een tussenstop?
Geen idee, ik lag te slapen.
U bent lerares, hè? - Ja, lieverd. Groep zeven.
Hoe wist je dat?
Lk hoor het aan uw stem.
Miss Lee, m'n lerares, praat net zo.
Pardon, ik ga onze vriend vergezellen.
Ik wil weten wat er gaande is...
en ik wil het nu weten.
Dat verbaast me niets.
Je zei dat je haar voelde.
Wat bedoelde je daar mee? - Op een van de stoelen.
Ik voelde mensenhaar.
Dit? Dit is een pruik.
Het is geen echt haar. Voelde je dit?
Wat zie je?
Niks, alleen bergen en duisternis.
Wat is er? Is de bemanning ook verdwenen?
Ja. Nee. Geen idee, ze geven geen antwoord.
De deur zit op slot. - Daar was ik al bang voor.
Sorry dat ik je liet schrikken. Nick Hopewell.
Ik bid dat de pilotenpet...
die ik zag op een van de stoelen van u is.
Klopt, ik ben gezagvoerder Engle.
Maar je mag me Brian noemen.
Ik noem je zelfs Messias als het gevreesde...
zich achter die deur bevindt.
Laten we hem maar proberen open te krijgen, hè?
Even kijken.
Hoe kan iemand verdwijnen en z'n haarstukje achterlaten?
Dat is best raadselachtig, nietwaar?
Zeg dat wel.
Een deel van een gebit.
Daar was ik al bang voor.
Wat gebeurt hier?
Wie is daar achter?
Lk wil weten wat er gaande is. - Op dit moment?
We gaan de deur forceren.
De bemanning lijkt ook te zijn verdwenen.
Maar we hebben geboft.
M'n nieuwe vriend is toevallig piloot.
Werk je voor American Pride, vriend?
Ja, maar het is nu belangrijk...
Ik zal je zeggen wat belangrijk is.
Nee, ik zal je zeggen wat belangrijk is.
Weet je wat belangrijk is?
Lk heb om negen uur een vergadering in het Prudential Center in Boston.
Precies om negen uur.
Dat is pas belangrijk.
Ik boekte deze vlucht in goed vertrouwen...
en ik ben absoluut niet van plan om morgen te laat te komen.
Wacht heel even.
Ik heb drie vragen:
Eén, wie gaf toestemming om een tussenstop te maken terwijl ik sliep?
Twee, waar vond die tussenstop plaats?
En drie, waarom? Waarom is dat gedaan?
Ooit Mr Spock uit Star Trek gezien?
Waar heb je het over?
Als je niet gauw je smoel houdt, imbeciel...
zal ik z'n Vulkaan even demonstreren.
Hoe durf je? Weet je wel wie ik ben?
Natuurlijk wel.
Je bent een irritante zak die z'n angst verbergt.
Kan geen kwaad, maar dat ben je wel. - Luister naar me.
Zo, een neusgreep.
Ik kan hem breken. Dat is zo gebeurd, geloof me.
Ik kan hem breken, zei ik. Begrepen?
Knik als je me begrijpt.
Hoor eens...
ik heb geen tijd om het over je afspraken te hebben.
Ik stuur je terug naar de cabine met de man in het gestreepte shirt.
Don Gaffney.
Mr Gaffney zal je meenemen.
Eenmaal in de cabine ga je zitten...
doe je je gordel om, en hou je je mond dicht.
Heb je dat begrepen?
Steek je duim op als je me begrijpt.
Heel goed.
Ik zal je neus nu loslaten.
Als je ook maar een woord zegt...
een lettergreep, zul je een wereld bestaande uit helse pijn verkennen.
Vuile... - Ik zou me inhouden, meneer.
Hij meent het.
Loop maar mee.
Je zou... - Slecht idee.
Kom mee.
Laten we kijken of we je neus kunnen oplappen.
Goed...
laten we de deur openmaken.
Niemand bestuurt het vliegtuig.
Het ging heel snel, wat er ook gebeurde.
Moet je kijken.
En hier.
Horloges zat.
Er liggen er nog veel meer in de cabine.
Is dat zo? - Horloges, sieraden, brillen.
Ook handtassen.
Het vreemdste is...
dat er ook dingen liggen die in mensen zaten.
Zoals medische pennen en pacemakers.
Ik denk hetzelfde als onze onbeschofte vriend.
Wiens neus ik vastgreep.
Dat het toestel ergens is geland...
en dat de passagiers en crew zijn uitgestapt, en...
Nee, ze kunnen niet vertrekken als de crew slaapt.
De besturing gaat automatisch...
maar het landen en vertrekken moet handmatig.
Waar zijn de passagiers en crew dan?
Geen idee.
Maar daar wil ik wel achter komen.
Kun je dat papiertje aangeven?
De hoogte klopt wel, 6160 meter.
We zijn op koers.
Wat doe je?
Kijken waar de dichtstbijzijnde grote luchthaven is.
Denver Center, dit is American Pride, vlucht 29. Hoort u mij, over?
Denver Center, kom in.
Dit is American Pride, vlucht 29. We hebben een probleem.
Een groot probleem. - Wat is er?
Lk hoor niks.
Helemaal niks.
Mayday, mayday. Dit is American Pride, vlucht 29.
We hebben hulp nodig. Kom in, alstublieft.
UNICOM, dit is American Pride, vlucht 29.
We vragen om onmiddellijk radiocontact. Over?
Denver, kom in.
Kom in, alstublieft.
Dit is AP, vlucht 29. Geef antwoord, verdomme.
Rustig, jongen.
Die hond blaft dus ook niet.
Wat zijn ze aan het doen? Oorlog aan het voeren?
Rustig. Hoe bedoel je, die hond?
Denver Control, die hond.
FAA Emergency, die hond.
UNICOM, die kleine luchthavens advies geeft.
Dit is een kortegolfband.
Normaliter spring ik nu rond als een geflipte kikker...
maar ik voel niks.
De zender uit Denver doet het ook niet.
Dus? - We hebben geen zender.
We hebben geen navigatiesysteem...
maar volgens het paneel is alles tiptop in orde.
Wat pure onzin is.
Jongen, ren naar achteren en kijk uit het linkerraam.
Kijk of je iets achter ons ziet.
Volgens m'n apparatuur zijn we 80 km ten zuiden van Denver.
En?
Er is niks te zien.
Helemaal niks.
Denver zit zonder stroom, hè?
Of het is helemaal verdwenen.
Goed, terug naar jullie stoelen. We hebben stilte nodig.
We zijn stil.
Kom, m'n jonge vrienden. We gaan achterin zitten.
De gezagvoerder heeft het druk.
Waar ben je mee bezig?
Lk gebruik de militaire frequentieband.
Het luchtmachtcommando is nooit uit de ether.
Wat is er loos?
De gezagvoerder en die Britse man proberen een luchthaven te vinden.
Ik denk dat we ons maar even moeten voorstellen.
Ik ben Bob Jenkins, schrijver van detectives.
Ik heb meer dan veertig boeken geschreven.
M'n verhalen zijn lang niet zo apart als dit.
Ik ben Laurel Stevenson.
Ik geef les op een basisschool in San Fernando Valley...
en dit is m'n eerste vakantie in acht jaar tijd.
Wat is er, Dinah?
Lk ben Dinah Bellman...
en ik moet in Boston een oogoperatie ondergaan.
Daarna zal ik weer kunnen zien.
Waarschijnlijk.
Er is 70 procent kans dat ik weer een beetje kan zien...
en 40 procent kans dat ik weer helemaal kan zien.
Albert Kaussner, ik ben onderweg naar de Berklee muziekschool.
Ik speel viool.
Ik ben Bethany Simms.
Ik zou een paar dagen bij m'n tante logeren in Worcester, Mass.
Maar nu...
En u, meneer? Hoe heet u?
En jij, hoe heet je?
Lk ben Don Gaffney.
En wat doet u?
Lk ben technicus en spuiter voor Hughes Aircraft.
Ik ben op weg naar Boston om m'n eerste kleindochter te zien.
Goed, nu kennen we elkaar.
Nu rest alleen de hamvraag:
Waar is iedereen? En waarom zijn wij niet bij hen?
Verkeerstoren, dit is American Pride, vlucht 29. Hoort u mij, over?
Die hond blaft dus ook niet.
We zijn helemaal alleen.
Zonder twijfel...
helemaal...
alleen.
Luister naar me, vriend.
We willen toch niet dat er paniek uitbreekt?
Er zitten tien mensen in dit toestel en je taak blijft hetzelfde:
Zorg dat we veilig landen. - Vertel me niet wat m'n taak is.
Dat heb ik net gedaan.
Je ziet er veel beter uit.
Wat doe je voor werk, Nick?
En zeg niet dat je boekhouder bent.
Attaché voor de Britse ambassade, oude man.
Je kan me wat.
Dat staat er op m'n papieren.
Anders zou ik zeggen dat ik voor Hare Majesteit werk.
Ik repareer dingen die stuk zijn.
En nu moet jij gerepareerd worden.
Bedankt, maar ik red me wel.
Goed dan.
Wat wil je doen? Kun je navigeren zonder deze laserdingen?
Kun je andere toestellen omzeilen?
Het navigeren lukt zo wel.
Wat andere vliegtuigen betreft, dit ding hier...
geeft aan dat er geen andere vliegtuigen zijn.
Dan hoeven we ons ook geen zorgen te maken om een botsing, hè?
Wat doen we nu? Door naar Boston?
Logan, in de vroege ochtend...
zonder dat we weten wat daar beneden gaande is? Geen sprake van.
Nee, we gaan naar Bangor, Maine.
Het wordt tijd dat we de passagiers inlichten.
De overgebleven passagiers dan.
Kan een van jullie mij vertellen...
waar het bedienende personeel is gebleven?
Lk heb heerlijk geslapen.
Maar waar is iedereen?
Dat is niet logisch.
Waar is iedereen?
Geen idee, maar misschien...
Dit is de gezagvoerder.
Ja, vast. - Hou je kop.
Zoals jullie weten, bevinden we ons in een heel vreemde situatie.
We hebben geen communicatie met de grond.
Vijf minuten geleden...
hadden jullie de verlichting in Denver moeten zien.
Maar dat kon niet.
Dat is slecht nieuws. Dit is het goede nieuws:
Het toestel is niet beschadigd, we hebben voldoende brandstof...
en ik ben bevoegd om dit toestel te besturen.
Ten slotte wil ik mededelen dat onze bestemming Bangor, Maine is.
Ons navigatieapparatuur is prima in orde...
maar dat geldt niet voor de koerslijn.
Gezien de omstandigheden...
is de luchthaven van Bangor de veiligste optie.
Ik heb om negen uur een belangrijke afspraak in Boston.
Ik verbied het je...
om op een of ander luchthaventje in Maine te landen.
Hoor je me? - Zou je iets zachter willen praten?
Je maakt het meisje bang.
Maak ik het meisje bang?
Dame, we vliegen naar een of ander aftands luchthaventje in niemandsland.
Ik heb wel wat anders aan m'n hoofd dan een klein meisje.
Ga zitten en hou je kop voor ik je een dreun verkoop.
Dat redt je niet alleen, vriend. - Hij zal niet alleen zijn.
Ik mep je persoonlijk als je niet ophoudt.
Ik sta te trillen.
Ik help ze als u niet ophoudt, meneer. Echt waar.
Goed dan.
Jullie zijn allemaal tegen me.
Dat is prima.
Het kan ook anders, meneer.
Ontspant u zich gewoon, en doe rustig aan.
Weet iemand hoe het oventje in de gang werkt?
Dat dacht ik al.
Die man was gewoon boos.
Het gaat nu beter met hem.
We zien eruit als monsters voor hem.
Nee, dat denk ik niet.
Waarom zeg je dat?
Lk hoor soms dingen.
Wat mensen denken.
Dat heb ik altijd gekund.
Maar voor de eerste keer...
zag ik wat die man zag.
Het was donker en wazig, maar ik zag het wel.
Lieverd, dat is je verbeelding, meer niet.
Dat zei m'n tante ook altijd.
Maar dat is het niet.
Waarom ga je niet even slapen? Dan voel je je een stuk beter.
Niet waar.
En ik heb al geslapen. Ik ben niet moe meer.
Zie je iets?
Lk denk het niet.
Mag ik je iets vragen?
Hoorde jij toevallig wat dat meisje net zei?
Nee. - Ze zei tegen Miss Stevenson...
dat ze niet kon slapen...
omdat ze al had geslapen.
Ik heb ook liggen slapen.
En jij, beste jongen?
Wat?
Lag jij ook te slapen? Wel, toch?
We lagen allemaal te slapen.
Ledereen.
Misschien wel. - Niks misschien.
Ik schrijf detectives, deductie is m'n brood.
Als iemand wakker was geweest...
toen al die mensen vertrokken...
zou diegene ons toch wel wakker hebben gemaakt?
Lk denk het wel. - Natuurlijk.
Dus ik concludeer dat iedereen sliep...
inclusief de mensen die verdwenen zijn...
en de bemanning, beste jongen.
Kunt u me Albert noemen, Mr Jenkins?
Zo heet ik. - Het spijt me. Natuurlijk.
Ik heb de neiging arrogant te doen als ik overstuur ben.
Vergeef me. Ik probeer alleen een verklaring te vinden.
Hebt u een idee?
Als het alleen om het toestel ging, kon ik een scenario bedenken.
Wat voor scenario?
Stel, bijvoorbeeld...
dat een of andere duistere overheidsinstantie...
een experiment wilde uitvoeren, met ons als proefkonijnen.
Het doel van zo'n experiment...
gezien de omstandigheden, is het effect vastleggen...
van hevige spanning op een groep doodgewone Amerikanen.
De bedenker van het experiment...
vult het zuurstofsysteem in het vliegtuig...
met een reukloos slaapmiddel.
Zodra dat wordt vrijgelaten, valt iedereen in slaap...
behalve natuurlijk de piloot...
die onbesmette lucht inademt via een masker.
De gezagvoerder landt het toestel op een geheime luchthaven...
in Nevada, bijvoorbeeld.
Daar worden alle passagiers, behalve de negen proefkonijnen...
voorzichtig uit het vliegtuig gehaald...
en in een identiek toestel geplaatst.
De gezagvoerder vertrekt weer met vlucht 29...
en vliegt naar de juiste hoogte.
Hij activeert de automatische piloot, en schakelt het radiocontact uit.
Zodra het slaapmiddel begint uit te werken...
hoort de gezagvoerder...
een klein meisje dat om haar tante roept.
Hij weet dat de anderen wakker zullen worden.
Het experiment kan beginnen.
Is gezagvoerder Engle een van hen?
Nou, in dit scenario wel.
Als Engle ons dit heeft aangedaan...
moeten we hem gevangennemen zodra we landen.
U, Mr Gaffney, die Engelsman en ik.
Maar het klopt niet.
Wat? - Het scenario dat ik net voorlegde.
Maar u zei... - Ik zei...
dat als het alleen om dit toestel ging, zou zo'n scenario kloppen.
Maar helaas...
is het niet alleen dit toestel.
De stad Denver bestaat wellicht nog...
maar de stroom is er geheel uitgevallen.
En dat niet alleen in Denver.
Dat kan ik je garanderen.
Omaha, Des Moines, St Louis...
Die steden zijn nergens te bekennen.
Wat er ook is gebeurd...
het vond niet alleen plaats in dit toestel.
Zodoende klopt m'n conclusie niet.
St Louis Center, kom in.
Dit is American Pride 29.
Herhaal, American Pride, vlucht 29. Hoort u mij?
Helemaal niks.
Niet op de grond, noch in de lucht.
Alsof het hele land ineens is verdwenen.
Je leest zeker geen sciencefiction?
Als kind was ik daar gek op. Jij?
Ja, tot ik een jaar of achttien was.
Ik zit hier al die oude verhalen eens door te nemen.
Over tijdcapsules, ruimteschepen en agressieve aliens.
We weten niet of er nog iets is daar beneden, nietwaar?
Niet met die dikke bewolking.
Nee, dat is waar.
Het kan aanhouden tot Bangor.
De verkeerstoren in onbereikbaar, dus we weten niets zeker.
Wat als we naar beneden gaan om even te kijken?
Nee, veel te gevaarlijk.
Zonder verkeersleiding of andere toestellen.
Je zal me vast uitlachen.
Ik lach niet, vriend.
Ik lach absoluut niet.
Stel je voor dat we...
in een andere dimensie zijn beland...
zoals in een sciencefictionfilm.
Hoe weten we wat daar beneden gaande is?
In deze wereld kunnen de Rocky's in het centrum van New York liggen.
Zo te zien hebben we de lucht voor onszelf.
Hierboven wel, maar daar beneden...
wie weet?
En twijfel is heel riskant voor een piloot.
Vliegen we voorlopig gewoon door? - Juist.
En we wachten. - Weer juist.
Jij bent de gezagvoerder.
Drie op een rij.
Wat zie je?
De zon schijnt, meer niet.
En de grond?
Lk kan niets zien door de wolken.
Misschien is dat maar beter ook.
Misschien.
Voel je je al wat beter?
Een beetje.
Ik wil me nergens mee bemoeien, maar...
Wat? Je mag me alles vragen.
Waarom loog u over de reden waarom u naar Boston ging?
Hoe wist je dat ik loog?
Lk hoorde het aan uw stem.
Ik hoor veel dingen.
Misschien omdat ik blind ben.
Geen idee, maar u liegt nooit.
Anders had ik het verschil niet gehoord.
Ik ga...
Nee, ik zou iemand ontmoeten.
Een man genaamd Darren Crosby.
Waar kent u hem van?
Dat is juist zo gênant. Dat is de reden waarom ik loog.
Ik heb hem nog nooit gezien.
We kwamen in contact via een contactadvertentie...
en ik vond hem leuk.
Ik vond wat hij schreef leuk, en z'n foto ook.
Ik ging naar Boston om hem te ontmoeten.
Dat is toch raar?
Om zo'n stuk te vliegen...
voor iemand die je nog nooit hebt gezien?
Maar ik besefte dat het niks met Mr Crosby te maken had.
Het ging om mij.
Ik wilde eens een risico nemen.
Ik probeerde m'n veilige leventje achter me te laten...
en op avontuur te gaan.
Dit is een iets groter avontuur dan ik in gedachten had.
Je bent heel mooi, Laurel.
Je vindt vast wel wat je zoekt.
Denkt u dat het goed komt?
Lk denk het wel.
Ik hoop het.
Ik ben bang voor wat er zich onder die wolken bevindt...
maar ik was ook bang om naar Boston te gaan.
M'n moeder besloot ineens dat het wel een goed idee was...
als ik een paar weken bij m'n tante Shawna logeerde.
Het was vast de bedoeling dat tante Shawna me iets zou flikken.
Hoezo?
Ga niet langs Start, u ontvangt geen 200 dollar.
Ga direct naar de dichtstbijzijnde ontwenningskliniek.
Alles was zo vreemd...
dat dit er bij lijkt te horen.
Dit gebeurt toch echt? Lk verbeeld het me toch niet?
Nee, het is heel echt.
Moet je afkicken, Bethany?
Weet ik niet.
Misschien wel.
Ik zag het als een groot feest.
Zo veel mogelijk drank en drugs, maar nu...
weet ik het niet meer.
Maar op deze manier voel ik me net een varken in een slachthuis.
Wat erg voor je.
Vind ik ook, maar dit lijkt me niet het juiste moment.
Het is tijd om actie te ondernemen.
Dames en heren, dit is gezagvoerder Engle.
We vliegen boven de Atlantische Oceaan...
zo'n vijftig km uit de kust van Maine.
We zullen zo beginnen met onze daling richting Bangor.
Controleer of uw gordel goed strak zit.
We gaan nu dalen.
Blijf allemaal rustig.
Al m'n meters zien er goed uit.
Alle procedures zullen normaal verlopen.
Heel geruststellend.
Je had politicus kunnen worden.
Ik betwijfel of ze zich beter voelen.
Ik in ieder geval niet.
Negenhonderd meter, en we dalen nog.
Brian, ik durf je best te vertellen dat ik doodsbang ben.
Aan de ene kant wil ik je dwingen om weer op te stijgen.
We kunnen niet eeuwig in de lucht blijven.
Ik ben bang voor wat er zich onder die wolken bevindt.
Of wat er juist niet is.
Nou, daar komen we samen achter.
We kunnen dit net zo goed met z'n allen doen.
Wil je daarmee ophouden? Lk word er gek van.
We kunnen tenminste wel wat eten als we landen.
Weet je wat, Dinah?
Lk wil helemaal niet landen.
Ik bedoel, echt niet.
Het is misschien een troost om te weten...
dat je niet de enige bent.
Ik ben bang.
Ik bedoel...
heel bang.
Ik denk dat ik ga flauwvallen.
Het komt wel goed. - Ik hoop het.
Gewoon een beetje turbulentie, mensen.
De meeste van jullie hebben dit eerder meegemaakt...
dus blijf vooral rustig.
Wat gebeurt er? Gaan we neerstorten?
Lk denk het niet, schat. Ik hoop het niet.
Komt het goed? Komt het echt wel goed?
Lk hoop het, lieverd. Ik hoop het.
God, sta ons bij.
Misschien was dit geen goed idee, Brian.
Laten we weer omhoog gaan.
Niet genoeg tijd, niet genoeg brandstof.
Hou je vast, we gaan landen.
Bethany, gaat het?
Jezus, wat was dat?
Een van de karretjes is losgeraakt...
en dat ramde zeker tegen de wand of zo.
Hou me maar goed vast, Dinah.
Alsjeblieft, ik wil niet dood. Ik wil echt nog niet dood.
Hou nu op, sukkel...
anders prop ik de rest van dat tijdschrift in je strot.
Probeer het maar, patser.
Negenhonderd meter.
Hoe laag is het wolkendek? - Geen idee.
Lager dan ik had gehoopt. - Wat een geruststelling.
Ik daal naar 150 meter...
als we nog niet door de wolken zijn.
Daarna vliegen we door naar Portland.
Ga dan meteen die kant op. - Nee.
Het weer is daar nog slechter dan hier.
Dit begint op een slecht besluit te lijken, vriend.
We hebben nog een kans.
We hebben weinig ruimte. Ik bedoel, driehonderd meter.
Ergens onder die grijze massa is de grond, nietwaar?
Als het goed is wel.
Kijk eens aan, we komen er wel doorheen.
Het komt goed.
We zijn door de wolkenbasis heen.
Over een paar minuten hoort u een dreun.
Dat zal het landingsgestel zijn.
We dalen nu richting het gebied van Bangor.
Wens me sterkte, Nick. - Dat doe ik zeker, vriend.
Wat zie je, Laurel? - We vliegen boven land.
Ik zie een weiland, een bos en iets wat op een meer lijkt.
Het is daar, Dinah.
Het is er allemaal.
Het spijt me, maar u zit er geheel naast.
Ik zie de luchthaven. Jeetje, wat een prachtig gezicht.
Gordel vast, we gaan landen.
Verkeerstoren, dit is AP, vlucht 29.
Dit is een noodgeval.
Stuur andere toestellen van de baan, ik ga landen.
De lichten zijn uit, Brian. - Dat is dan jammer.
Routine landing.
Zo gepiept.
Dames en heren, welkom in Bangor.
Bedankt daarvoor, vriend.
M'n waardering is gebaseerd op het feit...
dat jij schijnbaar de enige bent die ons verwelkomt.
Deze plek is geheel verlaten.
Dat is onmogelijk.
Helaas is het wel zo.
Wat doen we nu, Brian?
We stappen uit het toestel...
en kijken wat er aan de hand is.
Na u, meneer.
Wat is er?
De piloot heeft ons veilig aan de grond gezet.
Dames en heren, dat was een routine landing.
Gossie, man. Het was niet niks.
Zijn we veilig geland? Dat is geweldig.
Mag ik uw aandacht?
Jullie hebben uit het raam gekeken, en weten dus net zo veel als ik.
Niet alleen de passagiers en crew...
zijn verdwenen, maar...
Het ziet ernaar uit dat de mensen op de grond ook weg zijn.
Logica zet mij ertoe om te denken dat als wij het hebben overleefd...
wat het ook was...
dat de anderen ook nog leven.
Valse logica.
Het beste is om dit stapsgewijs aan te pakken.
En de eerste stap is het toestel verlaten.
Ik heb een ticket naar Boston, en daar wil ik ook graag heen.
Hou je kop.
We gebruiken de glijbaan...
dus ik wil de procedure even doornemen.
Luister goed, en vorm daarna een rij.
Zo, hier zijn we dan eindelijk.
Er is iets mis met de lucht, Brian.
Hij is... - Wat bedoel je?
Geen idee. - Vergiftigd?
Nee, dat denk ik niet. Alleen een lucht, geen stank.
Wat? Is er iets loos?
Lk weet niet of ik het wil weten, maar als...
Schat, er is niks loos.
Wel waar.
Het ruikt hier verkeerd.
Echt heel verkeerd.
Schat, we moeten gaan kijken. We hebben geen keuze.
Dat begrijp je toch wel?
Waarom moet dat? Er is toch niemand.
Dat weten we pas als we hebben gekeken.
Dat weet ik al. Luister maar.
Doodse stilte, en geen geuren.
Geen zingende vogels, geen lopende motoren... Niks, behalve...
Behalve wat?
Laat maar.
En nu, gezagvoerder?
Zeg jij het maar.
Wij...
Dit is meer jouw vakgebied.
Je weet dat ik je hiervoor kan aangeven, hè?
Lk kan de maatschappij aanklagen voor dertig miljoen...
en jouw naam noemen.
Dat is uw goed recht, Mr... - Toomy, Craig Toomy.
Mr Toomy.
Mr Toomy, weet u wat ons is overkomen?
Geen smoesjes.
Mr Toomy? - Zeg het gewoon.
Mr Toomy? - Verspil m'n tijd niet.
Dit is ronduit afschuwelijk.
Een negen min en een acht. Een negen en een acht.
Ga je de rest van je leven kuilen graven?
Maar papa... - Geen smoesjes.
Kijk dan goed. Een negen is voor klaplopers.
Wat gebeurt er met klaplopers die niet hard werken, Craig?
Die worden gepakt door de Langoliers?
Veel meer dan dat. Ze worden gepakt en opgegeten.
Ze verscheuren die luie jongetjes met hun droge, hongerige tanden.
Nee, papa. Dat wil ik niet.
Dat zal wel gebeuren tenzij je stopt met lanterfanten.
Dan eten ze je levend op.
Levend en schreeuwend.
Mr Toomy? - Geen tijd verspillen, Craig.
Mr Toomy, luistert u naar me?
Ja, en ik weet waar de rest is. Die stomme, luie mensen.
De Langoliers hebben ze. - Pardon?
Weet u hoe belangrijk m'n afspraak in het Prudential Center is?
Begrijpt u dat het lot van talloze landen...
afhangt van deze afspraak? De afspraak die ik misloop?
Dat is heel interessant, maar ik heb geen tijd...
Tijd. Wat weet jij in vredesnaam over tijd?
Vraag me over tijd. Vraag het. De tijd vliegt, meneer.
Hoe komen we het snelst in de terminal, Brian?
Lk denk via de bagageband.
Goed dan.
Laten we erheen lopen. Dames en heren, zullen we?
We gaan. Mr Toomy?
Maak je geen zorgen, Dinah.
Omdat de situatie vreemd is, lijkt alles vreemd.
Inclusief het geluid dat je hakken maken op het asfalt?
Inderdaad.
Het klinkt... - Zwak.
Inderdaad, zwak.
Alsof ze bijna geen kracht meer hebben.
De kust is veilig.
Er is hier iets goed mis.
Pas op je hoofd. Toe maar.
Laten we de telefoons proberen.
MAINE'S APPELOOGST
GEHOLPEN BINNEN 10 MINUTEN
OF DE REIS IS GRATIS
DE BESTE KREEFT TER WERELD - KREEFT UIT MAINE
Schrok je van me?
Een beetje.
Zo, dat is een stuk beter. Als ik het op het toestel deed...
blies ik de boel misschien op.
Neem me niet kwalijk, maar ik ben tien jaar geleden gestopt.
Geen preken, graag. Die heb ik al genoeg gehad.
Nee, ik wilde je vragen of ik er ook een mag.
Het is zeker een tijd terug.
Hier. Nu weet ik weer waarom ik ben gestopt.
Albert, welke tijd geeft jouw horloge aan?
Kwart voor negen. - Ja, dat van mij ook.
Maar ik vertrouw het niet. Het voelt veel later.
Dat klopt. Alsof het middag is.
Dat is toch raar? - Nee, dat heet een jetlag.
Nee, jonge dame.
We reisden van west naar oost, en enige jetlag...
die reizigers dan voelen, is juist andersom.
Ze krijgen het idee dat het vroeger is.
Dat wilde ik u nog vragen in het vliegtuig.
Er zouden ook andere mensen moeten zijn...
maar dat vond u valse logica. Dat vond ik niet.
We lagen allemaal te slapen, en nu zijn we hier.
Als dit voor 4.07 uur gebeurde...
dan hadden alle inwoners van Bangor moeten slapen.
Ja, en?
Waar zijn ze dan?
Een black-out. De telefoons doen het niet.
Geen kiestoon, geen telefoniste, niks.
Naast honden die niet blaffen, hebben we telefoons die niet overgaan.
Wat doen we nu?
Het restaurant moet boven zijn.
U denkt maar aan één ding, meneer.
Ten eerste heet ik Rudy Warwick, geen meneer.
Sorry. - En ten tweede...
een mens kan beter nadenken met een volle maag.
Ik ben het eens met Mr Warwick. We kunnen wel wat te eten gebruiken.
Waarom niet.
Ik voel me toch al net Robinson Crusoe.
U weet iets, hè?
Misschien. Maar misschien ook niet.
Maar ik heb wel een suggestie. Jonge dame, bewaar je lucifers.
Ik begrijp u niet.
Er moet een boven een kiosk zijn waar ze aanstekers verkopen.
Bewaar je lucifers toch maar.
Wacht even.
Waar is Mr Toomy?
Wat maakt het uit? Opgeruimd staat netjes.
Sorry, vriend. Ik heb hem niet gezien.
Craig Toomy, waar ben je?
Er klopt iets niet.
Geen echo.
Hoe bedoel je?
Dat is onmogelijk.
Is daar iemand?
Ze komen eraan, jongen. De Langoliers komen eraan.
Nee, er komt niemand.
Ze komen je halen.
Je bent stout geweest.
Je had een afspraak in Boston...
maar je bent er niet heen gegaan.
Dat was mijn schuld niet, ik ben ontvoerd.
Geen smoesjes.
Slapen op het werk is slapen op het werk.
Ik wil m'n baan niet. - Wat?
Lk wil m'n baan niet, en m'n leven ook niet.
Vanaf m'n vijfde zet je me al onder druk.
Om te zien of ik zou knappen.
Nou, ik ga knappen, pa. Het maakt me geen moer uit.
Weet je wat? Lk kocht voor 43 miljoen aan obligaties...
die compleet nutteloos waren.
Wat deed je? - Ik maakte mezelf het doelwit.
Ik wil dit niet meer.
Verman je toch, man.
Nu...
ben je klaar om actie te ondernemen?
Waarom kun je niet van me houden en me met rust laten?
Liefde hoort niet bij het plaatje.
Ga jij je richten op het grote plaatje...
of moeten ze je komen halen?
Maar ze bestaan niet eens.
Ze bestaan wel. - Nee.
Ze waren hier en komen terug.
Ze komen je halen, luie hond.
Wat kan ik doen? Wat?
'Wat kan ik doen? '
Je doet maar wat nodig is, en je gaat naar Boston.
Als je dat niet doet, lieve Craiggy...
zullen zij de ogen uit je hoofd scheuren.
Papa, help me. Stuur ze weg. Stuur ze alsjeblieft weg.
Zorg dat ze verdwijnen. Stuur ze weg.
Oké, we gaan. - Wacht.
Daar...
Daar voel ik het licht.
Het glas is ook niet goed.
Ik hoor iets.
Er is niks.
Dinah, het is je verbeelding maar.
Dinah, zeg eens wat je hoort.
Weet ik niet.
Het is heel zacht.
Ik hoorde het toen we uitstapten...
en toen besloot ik dat het m'n verbeelding was.
Nu hoor ik het door het glas heen.
Het klinkt...
als ontbijtgranen als je er net melk bij hebt gegoten.
Hoor jij iets?
Helemaal niks. Denk erom, ze is blind.
Ze is gewend om op haar gehoor te vertrouwen.
Het is hysterie.
Horen jullie iets?
Helemaal niets. Denk erom, ze is blind.
Ze is gewend om op haar gehoor te vertrouwen.
Het lijkt me eerder hysterie.
Dinah, waar heb je het over? - Ik had het tegen Nick.
Ze hoorde ons, helemaal bij het raam.
Je hebt een goed gehoor.
Ik hoor wat ik hoor.
En ik hoor iets daar buiten. In die richting.
En het is afschuwelijk.
Een vreselijk eng geluid.
Het zou schelen als je ons vertelde wat het was, dame.
Ik weet het niet.
Maar het komt dichter bij.
We moeten hier weg.
Er komt iets aan.
Lets dat een vreselijk geluid maakt.
Dinah, we hebben bijna geen brandstof meer.
Vul de tank dan bij. Begrijp je niet dat het komt?
Het komt eraan, en als we niet gauw vertrekken...
gaan we er allemaal aan.
Ik wil niemand pijn doen.
Vergeet niet, lieve Craiggy, dat de Langoliers er waren.
En ze komen terug.
Zorg dat je weg bent als ze komen...
anders weet je wel wat er zal gebeuren.
O, ik weet precies wat er zal gebeuren.
Ze zullen me opeten.
Ze zullen me allemaal opeten.
Luister, dit is een luchthaven.
Er moeten andere toestellen zijn.
Zou jij die kunnen besturen? - Ja.
Er is één probleempje.
Waar moeten we precies heen?
Weg van dat geluid.
Komt het nog altijd dichter bij, Dinah?
Lk weet het niet. Het lijkt nog redelijk ver weg.
Dan doen we wat Mr Warwick suggereert.
Laten we een hapje eten...
en de situatie proberen in te schatten.
Wie heeft hem tot leider benoemd?
Laten we maar gaan. Hij heeft hier verstand van.
Waarvan? - Dat weet ik niet zeker.
Daar kunnen we nu achter komen.
Ik verrek van de honger.
Even kijken wat ze hebben.
Ik zei toch dat ik m'n lucifers niet hoefde te bewaren?
Je had gelijk. Laten we er eentje uitproberen.
Prima, maar waarom?
Daar komen we nu achter.
Krijg nou wat, weer een probleem erbij.
Mag ik je luciferdoosje lenen?
Wacht even, vriend. Wat weet je precies?
Dat de situatie meer verwikkelingen kent dan wij dachten.
Wat gebeurt er, luitjes?
Dit staat me echt niet aan.
Meer dan ik had verwacht. - Goed, vertel op.
Ik weet dat je...
Bedorven.
Gadverdamme. - Bedorven?
Nee, dat betwijfel ik.
Je kunt zien aan de meters van de koeling...
dat hij minder dan vijf uur geleden is uitgeschakeld.
Proef zelf maar.
Niet bedorven, maar smaakloos. Net karton.
Ik begrijp waarom je dacht dat het bedorven was.
Het was ook bedorven.
Proef je biertje ook maar eens.
Ik wil het niet meer. - Geef maar aan mij.
Ik heb ze eerder warm gedronken. Doet me niks.
Verdomme, geen koolzuur. Geen koolzuur en geheel smaakloos.
Dat is mooi. Koolzuur kunnen we zien.
Kun je nog wat biertjes en blikjes pakken uit de koeling?
Je kunt niet langer aarzelen, lieve Craiggy.
Je moet naar Boston, en wel nu.
Ik wil je niet neerschieten, maar als het niet anders kan...
Ja, ik doe het.
Je bent daar ergens, hè?
Je hebt alle klaplopers opgegeten en nu kom je mij halen.
Maar ik ben hier niet meer als jij komt.
Ik ga naar Boston.
We zijn het erover eens dat het biertje dood is geslagen.
Ik heb een idee.
Voor ik verderga...
wil ik dat jullie goed om je heen kijken...
en mij vertellen waarom de situatie hier anders is dan in het vliegtuig.
De ringen, de portemonnees, de handtassen, de pennen.
Die dingen zijn hier niet. - Juist.
Heel goed.
Zoals je zegt, zijn die dingen hier niet.
Die dingen lagen in het vliegtuig, maar waarom niet hier?
Misschien was hier niemand. - Dat is onzin.
Een luchthaven is als een politiebureau.
Er is altijd wel iemand.
Pas op, ik hoor iemand.
Ik schiet alleen als het moet. Breng me naar Boston.
Hoor je me? - Wat gebeurt er?
Lk krijg geen lucht. - Wat doet hij? Wat is er?
Rustig maar. - Sta stil.
Maak me niet boos.
Sta stil. - Doe wat hij zegt.
Ik schiet alleen als het moet.
Ik denk dat ik ben geraakt.
Albert. Het komt goed, Albert.
Gaat het, jongen? Gaat het?
Ben ik ernstig gewond? Kun je het bloed stelpen?
Je overleeft het wel.
Een souvenir voor je. Het lag op de grond.
Hij moet van je borst gekaatst zijn.
Ik dacht aan de lucifers, en nam aan dat hij niet zou afgaan.
Dat was heel dapper van je, Albert. En heel gevaarlijk.
Jezus, wat als ik het mis had gehad?
Dat was ook bijna zo.
Nog even en Albert had een kogel in z'n long gehad.
Gaat het?
Dat vond ik echt dapper.
Echt geweldig.
Het stelde weinig voor.
Goed.
Hou z'n handen eens vast.
Zeg...
die vent is toch niet dood? Het was nogal een harde klap.
Z'n lichtje is uit, maar hij leeft nog.
Z'n pols is regelmatig. Hij overleeft het wel...
al zal hij flinke hoofdpijn hebben.
Ondertussen kunnen we beter voorzorgsmaatregelen nemen.
Moet u zo hardhandig te werk gaan? - Ja...
als u wilt dat hij niet kan loskomen. Dat is toch wat u wilt?
Net een kerstkalkoen: Netjes ingebonden.
Waar waren we gebleven voor we onderbroken werden?
Maak me los.
Nu meteen. - Hou toch je kop.
Hou daarmee op. - Hé, waar was dat voor nodig?
Luister mensen, jullie moeten nodig worden wakker geschud...
en er is geen tijd om dat zachtaardig te doen.
Volgens Dinah komt er iets met grote snelheid op ons af...
en ik geloof haar.
Ik weet niet of we het overleven als we weten wat het is...
maar ik weet zeker dat we er anders zeker aan zullen gaan.
Is iemand het daar niet mee eens?
Heel mooi.
Mr Jenkins, gaat u verder.
Het spijt me, maar ik schrijf alleen over deze dingen.
Ik ben er nooit bij betrokken geweest. Tot nu toe in elk geval.
U doet het prima, Mr Jenkins. Ik luister graag naar u.
Daardoor voel ik me beter.
Nou, dank je wel.
Bedankt, het is heel lief dat je dat zegt, Dinah.
Ik denk dat ik weet waar we het bij het verkeerde eind hebben.
We namen aan, toen de omvang van het gebeurde tot ons doordrong...
dat er iets was gebeurd met de rest van de wereld.
Het bewijs wijst echter niet in die richting.
Wat er is gebeurd...
is met ons gebeurd. Alleen met ons.
Ik denk dat de wereld zoals wij die kennen, nog gewoon bestaat...
maar dat wij...
de 10 overlevenden van vlucht 29, degenen zijn die verloren zijn.
Vertel ons alstublieft wat u weet, Mr Jenkins.
Ik heb het gevoel dat we weinig tijd hebben.
Natuurlijk.
Er is hier geen schade, maar wel in het vliegtuig.
Er is geen elektriciteit, maar wel in het vliegtuig.
Dat is natuurlijk geen sluitend bewijs...
maar dan zijn er nog de lucifers. In het vliegtuig deden ze het...
maar hier sissen ze alleen een beetje. De prik is uit de drankjes...
het eten is smakeloos, de lucht reukloos...
en geluid weerkaatst niet.
Die gek daar vuurt een pistool af...
maar de kogel blijkt totaal geen kracht te hebben.
Dan is er nog het weer. - Wat is daarmee?
Er staat buiten een stevige wind...
maar de bewolking beweegt helemaal niet.
Het is alsof hij bevroren in de lucht hangt.
Volgens mij houden de weersystemen ermee op.
Ze vertragen in elk geval als een oud zakhorloge.
Dat brengt me tot de kern van de zaak.
Nog geen kwartier geleden had ik het idee dat het lunchtijd was.
Nu lijkt het veel later dan dat.
Ik heb het idee dat het een uur of drie 's middags is.
Ik heb het nare gevoel dat we het buiten donker zien worden...
voor onze horloges aangeven dat het kwart voor 10 's ochtends is.
Mr Jenkins, kunt u alstublieft terzake komen.
Het punt is... Waar we hier mee te maken hebben...
is tijd.
Niet dimensie, zoals Albert dacht.
Laten we zeggen dat er af en toe een gat ontstaat in de tijd.
Geen vervorming, maar een scheur.
Een scheur in het doek van de tijd.
Dat is krankzinnig. - Inderdaad.
Mr Gaffney, de situatie waarin we ons nu bevinden is krankzinnig.
Ga verder. - Laten we zeggen...
dat zo'n scheur in het doek van de tijd...
af en toe ontstaat.
Het is vergelijkbaar met bepaalde zeldzame weerfenomenen...
waarover je wel eens hoort, zoals omgekeerde tornado's...
cirkelvormige regenbogen en sterren overdag.
Of het noorderlicht.
Wat?
Toen we vertrokken zag ik het noorder- licht boven de Mojave-woestijn.
We gingen er recht op af.
Dat is het. Dat moet het zijn. Het noorderlicht boven de woestijn.
Ik zou dus gelijk kunnen hebben. Als we in dat licht zijn gevlogen...
en het was een scheur in de tijd...
dan zitten we dus niet meer in onze eigen tijd, dames en heren.
Luister, we hebben weinig tijd.
Kunt u zich beperken tot de kern van de zaak?
De kern van de zaak is...
dat we een klein stukje zijn teruggegaan in de tijd.
Laten we zeggen, een kwartiertje.
We ontdekken nu de nare waarheid over reizen door de tijd.
Je kunt niet naar de bibliotheek van de Texas State School gaan...
op 22 november 1963 in de hoop dat je president Kennedy kunt redden.
Je kunt geen getuige zijn van de bouw van de piramides...
of de ondergang van Rome...
of met eigen ogen zien hoe de dinosauriërs leefden.
Nee, mede-tijdreizigers...
kijk maar eens goed om jullie heen.
Dit is het verleden:
Leeg...
en stil.
Het is een wereld zonder enige betekenis.
Zintuiglijke waarneming bestaat niet. Elektriciteit is verdwenen.
De tijd loopt af...
in een neerwaartse spiraal die steeds sneller gaat.
Hoe zit het dan met ons?
Als deze plek ophoudt te bestaan en wij zitten hier vast...
Ik neem aan...
dat wij ook ophouden te bestaan.
En anders verdwijnen we opeens net als de andere passagiers.
Dat geluid waarover ik u vertelde...
Ik hoor het weer.
Het komt dichterbij. Veel dichterbij.
Ik ga weer even naar buiten.
En jullie? Komen jullie ook?
We kunnen het hier ook prima horen.
Blijf uit de buurt van Mr Toomy.
Wat denk je ervan, Brian?
Het is het enige geluid in de stad.
Het is nog niet in de stad, maar dat zal niet lang meer duren.
Dinah heeft gelijk.
We moeten hier weg. Nu meteen. - Waar moeten we dan naartoe?
Atlantic City? Miami Beach? Een kuuroord?
U suggereert dat we nergens heen kunnen...
maar ik denk, ik hoop, dat u het bij het verkeerde eind heeft.
Ik heb een vraag voor u.
Kunnen we het vliegtuig bijtanken ook al is er geen elektriciteit?
Er zitten brandstoftanks in de grond. Die zouden vol moeten zijn.
Maar als dat lukt, wat doen we dan?
Dan stijgen we weer op. Het geluid komt uit het oosten.
De scheur lag een paar duizend km naar het westen.
Kunt u onze koers opnieuw vinden? - Ja, dat kan, maar waarom?
Misschien is de tijdscheur er nog steeds.
Dan kunnen we er weer doorheen vliegen.
Misschien heeft hij gelijk. - Dat zou kunnen, ja...
maar dat maakt niets uit, want dat vliegtuig gaat nergens heen.
Waarom niet? Als we de tank kunnen bijvullen...
De lucifers.
Die deden het toch ook niet.
Wat wilt u nou zeggen? - Snap je het dan niet?
Als de lucifers niet branden...
Dan werkt vliegtuigbrandstof dus ook niet.
Het is net zo uitgeput als al het andere in deze wereld.
Ik kan net zo goed stroop in de brandstoftanks gooien.
Bedoelt u dat we hier vastzitten...
terwijl dat geluid dichterbij komt en er geen uitweg is?
U had het over Langoliers, Mr Toomy.
Wat zijn dat? - Dinah, praat niet met hem.
Maak je geen zorgen. Ik zou het kind geen kwaad doen.
Ik zou dat meisje ook geen pijn doen. Ik ben alleen maar bang.
Jij dan niet? - Jawel.
Maar ik neem geen gijzelaars...
en ik schiet geen tienerjongens neer als ik bang ben.
Touché.
Wat zijn de Langoliers, Mr Toomy?
Nou...
ik dacht altijd dat ze verzonnen waren.
Maar nu begin ik te twijfelen want ik hoor het ook.
Het geluid? Is het geluid de Langoliers?
Nou, ik weet niet wat het anders kan zijn.
Vertel eens meer over ze.
M'n vader zei altijd...
dat de Langoliers kleine wezentjes waren die in kasten woonden...
en riolen en andere donkere plekken.
Zoals elven? - Nee.
Nee, niet zoals elven. Helaas veel minder prettig.
Hij zei dat ze alleen uit haar en tanden bestonden...
en snelle kleine beentjes.
Die kleine beentjes moesten snel zijn...
om alle slechte kleine jongetjes te pakken te krijgen...
hoe snel die ook wegholden.
Hou daarmee op.
Je maakt haar bang. - Nee, hoor.
Ik herken fantasie altijd.
Laurel bedoelt dat ik haar bang maak.
M'n vader zei dat er duizenden Langoliers waren.
Er moesten er wel duizenden zijn...
omdat er miljoenen slechte kleine jongens zijn...
en slechte kleine meisjes die over de hele wereld weghollen.
Mijn vader hield van het woord weghollen.
Omdat het een nutteloze, richtingloze beweging suggereert.
Want de Langoliers rennen.
Ze hebben een doel.
Je kunt zelfs zeggen dat de Langoliers een doel belichamen.
Wat voor slechts deden de kinderen dat de Langoliers ze moesten jagen?
Lk ben blij dat je dat vraagt...
want als mijn vader zei dat iemand slecht was...
bedoelde hij dat die persoon lui was.
En een lui mens kan niet bijdragen aan het geheel.
Want in mijn huis droeg je bij aan het geheel...
of je gooide er met de pet naar.
En als je er met de pet naar gooide en niet bijdroeg aan het geheel...
dan kwamen de Langoliers je uit het geheel halen...
er helemaal uit halen.
Hij zei dat je 's nachts in bed...
kon horen hoe ze naar je toe kwamen...
knerpend, kauwend, smakkend... - Stop ermee.
Dat is genoeg.
U was vast bang voor uw vader, Mr Toomy?
Jij wint de sigaar, meisje.
Ik was doodsbang voor hem.
Is hij dood?
Deed hij z'n werk niet goed?
Kregen de Langoliers hem te pakken?
Mr Toomy? - Wat?
Lk ben niet hoe u mij ziet. Ik ben niet lelijk, niemand is dat.
Maar hoe weet jij hoe ik jou zie, blind meisje?
Daar zou u van staan te kijken.
En wat doen we nu? - Geen idee.
Wat ziet ze er mooi uit, hè?
Ja, vooral vergeleken met al het andere hier.
Brian, hoeveel brandstof is er nog?
Toen we landden, had ik minder dan 2300 kilo.
Om te komen waar dit gebeurde...
heb ik minstens 45.000 nodig.
Wat er ook gebeurt, het verspreidt zich.
Ik ga terug naar het restaurant.
Ik laat de dames niet graag te lang alleen met die bankier.
Kom op. - Wacht even.
Albert?
Albert, wat is er?
Gezagsvoerder Engle.
Gezagsvoerder Engle, kom eens hier.
Ik denk dat ik de oplossing heb voor ons probleem.
Wat doen ze?
Ze halen de glijbaan weg en zetten de trap bij de deur.
Nu gaan ze omhoog.
Weet je echt niet wat ze doen?
Lk weet alleen dat Albert gek werd.
Hij zei iets over dat het vliegtuig er meer was.
Ik snapte het niet. Hij brabbelde maar wat.
Ik hoop dat ze opschieten.
Want arme Mr Toomy heeft gelijk. De Langoliers komen eraan.
Schat, dat heeft z'n vader maar verzonnen.
Misschien was het ooit fantasie...
maar nu niet meer.
Goed, Albert. Doorgaan.
Bewijsstuk A, lucifers uit het restaurant.
Het ziet er buiten anders uit.
Het licht verdwijnt. Dat is anders.
Hoe is Mr Toomy?
Prima. Hij viel in slaap.
Dat is het dan.
We kunnen hier niets meer doen.
Wacht. Ik rook iets. Ik rook de sulfur.
Ik ook. - Probeer er nog een.
Zie je dat?
Snap je wat dat betekent? We hebben onze tijd meegenomen.
Dat is het verleden...
en alles ten oosten van het gat waar we doorheen kwamen.
Maar het heden is hier nog. Dat zit nog in het vliegtuig.
Daarom lijkt het helderder, levendiger dan al het andere hier.
Bravo, Albert. Probeer het bier.
Ruik eens.
Tjonge, het ruikt naar bier.
Kom op, schenk in. M'n dokter vindt spanning slecht voor m'n hart.
Ben je wakker?
De lucifers werken, maar het bier niet. Wat betekent dat?
Het duurt blijkbaar even voordat dingen inlopen.
Dat is geweldig. Dit is het beste bier dat ik ooit heb gehad.
Inderdaad. Het is verdomd lekker.
Probeer de frisdrank eens.
Heren, de cola is vandaag bijzonder lekker.
Lieve help, het is donker.
Jij moet de gek in de gaten houden. - Die blijft wel buiten westen.
Dat geluid is verdomd griezelig.
Net een stel termieten aan de drugs in een zweefvliegtuig.
We moeten Mr Toomy controleren.
Ik maak me zorgen over hem.
Als hij bewusteloos is, kunnen we er niets aan doen.
Ik denk niet dat hij bewusteloos is. Ik denk zelfs niet dat hij slaapt.
Goed, laten we gaan kijken.
Hé, ik dacht dat ik...
O nee. Waar is hij?
Geen idee. - Stil.
Daar. Hij verbergt zich daar. Achter iets.
Hoe weet je dat? Lk hoor niets.
Ik wel, ik hoor z'n hart. Het klopt heel snel en hard.
Hij is doodsbang. Ik heb zo'n medelijden met hem.
Mr Toomy? Kom alstublieft. We willen u geen pijn doen.
Mr Toomy? U hoeft niet bang te zijn.
Dinah.
Nee. God.
Nee. Dinah. - Nee.
Rustig aan.
Rustig.
Dinah. - Ik ga hulp halen.
Ze is geen klein meisje.
Ze is het hoofd van de Langoliers.
Ze roept de andere Langoliers met haar dode blinde ogen.
Klein kreng.
Je bent geniaal, weet je dat?
Het stelde niks voor.
Ik zag wat er gebeurde met Bethany's lucifers...
Kom. Je moet komen.
Snel. Hij heeft haar gestoken. Ze gaat vast dood.
Rustig, wie gaat er dood? - Dinah.
Het lemmet zit in haar borst. Mr Toomy deed het.
Verdomme. Albert, kom mee.
Start de motoren, maar houd haar hier tot ik Dinah heb.
Jij onderaan de trap. Kijk uit voor Mr Toomy.
Kom op, Albert. - Gaat het?
Ga hier weg. - Probeer niet te praten.
Dinah, probeer niet te praten.
Hallo, Dinah.
Maak je geen zorgen. We krijgen je heel snel weer in orde.
Doet het pijn? - Ja.
Ademen doet pijn.
En moet je dan hoesten? - Ja. Nee, ik weet het niet.
Doe het maar niet.
Als het kietelt, moet je doen of het er niet is, oké?
Praat maar niet meer.
Luister. Ze heeft inwendige bloedingen.
Als dat lemmet er niet nu meteen uitkomt...
stikt ze in haar bloed.
Haal zes tafellakens voor me uit dat gammele café om de hoek, snel.
Wat doe jij?
Lk zoek het juiste operatie-instrument.
Kun je tegen bloed? - Het kan als het moet.
Goed. Dan ben je de verpleegster.
Oké.
Dinah, het komt in orde.
Ik maak je weer helemaal beter, dat beloof ik.
Ze zijn dichterbij. Je moet echt opschieten.
Dat weet ik.
Inderdaad, Craiggy. Blijf hier zitten in het donker.
Ik zeg het wel als je in beweging moet komen.
Goed, pa.
Wat je maar zegt.
Ze moet met een brancard het vliegtuig in.
Mr Gaffney en jij zoeken een brancard.
Mr Gaffney, achter die balie vindt u ongetwijfeld twee erg scherpe messen.
Mag ik een tafelkleed gebruiken? - Ja, hoezo?
Lk laat het je zien.
Als kind speelden we Indiana Jones.
Ik heb hiermee bijna m'n broers arm gebroken.
Goed genoeg. Maar je missie is niet om Mr Toomy te pakken.
Je moet zo snel mogelijk een brancard vinden...
en die direct hierheen brengen. Begrepen?
Als je in tien minuten niets vindt, kom dan terug.
Dan dragen we haar.
Maar met inwendige bloeding kan dat niet.
We hebben geen keus. Ik moet haar in het vliegtuig krijgen.
We hebben maar tien minuten. - Ja...
maar als ze inwendig bloedt... - Laurel...
hij heeft gelijk.
Kom op, opschieten.
Dinah, hoe voel je je?
Het doet erg pijn. - Dat weet ik, schat.
Er zit een stukje mes binnenin je en dat moet ik eruit trekken.
Snap je dat? - Ja.
Ik ben bang. - Ik ook, Dinah.
Ik ook.
Vouw die twee tafelkleden zo dik mogelijk op.
Kniel dichter bij mij. Doe je riem af.
Ik zal het lemmet pakken en eruit trekken.
Als het eruit komt...
gooi jij zo'n verband erop en druk je hard...
snap je dat? - Ja.
Jezus, help me.
Waag het niet om nu slap te worden.
Nu. Druk hard. Druk zo hard als je kunt. Begrepen?
Druk hard.
Laten we het hier proberen.
Bangors Bezoekerscentrum
Zit het op slot?
Dat ontdek je maar op één manier.
Hé, jongen. Albert.
Kijk. - Een brancard.
Kijk uit. Hij is hier.
Jij bent er toch ook eentje? Een Langolier.
Rot op.
Het spijt me.
Het spijt me heel erg...
maar ik moet dit doen.
Als je het vanuit mijn oogpunt zag, zou je het begrijpen.
Ik ga naar Boston. Ik ga naar Bos...
Goed, til haar op.
Ziezo. We hebben je. Gordel.
Hoor je dat? Heeft Toomy ze te pakken?
Gordel. Nu.
Wikkel het eromheen. Hou de druk erop...
want ik ga naar beneden. - Wat?
Wees voorzichtig. - Daar ben ik erg goed in.
Dat was geweldig.
Dank je wel, Laurel.
Je moet niet...
Je moet hem niet doden.
Waarom niet? Die klootzak heeft je neergestoken.
Ik weet alleen dat we hem nodig hebben. Snap je?
We hebben hem nodig.
Luister naar wat ze zegt.
Gezagsvoerder Engle? - Ja.
Waarom zijn ze nog niet terug?
Geen idee.
Ik vroeg Bob, of Mr Jenkins of hij iemand zag bewegen...
in het gebouw en dat was niet zo.
Wat als ze allemaal dood zijn?
Dat zijn ze vast niet.
Als het helpt...
kun je onderaan de trap bij hem gaan staan.
Bent u bang?
Ja.
Ja, dat ben ik zeker.
Ik voel me iets beter.
Het is moeilijk om in je eentje bang te zijn.
PROGRAMMA COMPLEET
Bedankt dat je met American Pride vliegt.
Graag gedaan, dat is zeker.
Ziet u al iets?
Hangt ervan af wat je iets noemt.
Ik hoorde iets als geschreeuw vlak voordat je kwam.
Ik hoop dat Dinah herstelt.
Ik weet het niet. Hij heeft haar ernstig verwond.
Heb je de gezagsvoerder gezien?
Hij programmeert z'n instrumenten.
Dat hoop ik maar.
Wat is dat lawaai?
Lk hoop dat we dat nooit ontdekken.
Albert?
Alles goed, Albert?
Waar is Mr Gaffney, Albert?
In het kantoor van de luchthavendienst.
Mr Toomy zat daar verstopt achter de deur.
Hij doodde Mr Gaffney omdat hij als eerste kwam.
Als ik eerst was geweest dan had hij mij gedood.
Toen...
heb ik Mr Toomy vermoord.
Omdat het moest. Hij kwam achter me aan.
Hij had een mes en kwam op me af.
Albert.
Albert, kun je even flink zijn?
Dat weet ik niet.
Ik heb nog nooit iemand gedood.
Ja, dat is iets vreselijks. Dat begrijp ik echt wel.
Maar je moet er overheen. En je moet er snel overheen.
Want dat geluid komt dichterbij.
Heb je dat met een toaster gedaan?
Hij is niet dood.
Niet? - Kijk zelf maar.
Hij is buiten westen, maar hij leeft nog.
Eens kijken of Mr Gaffney geslaagd is.
Heb je een brancard gevonden?
Albert, de brancard?
Ja, die hebben we gevonden. - Goed zo. Kom op, laten we gaan.
Blijf overeind, Albert. Daar gaat het om.
Gewoon overeind blijven, dan kom je er wel.
Albert.
Breng de brancard boven. Ik kom er zo aan.
Wat ga je doen?
Lk ga in het kantoor kijken of ik nog iets kan gebruiken.
Ik geloof je niet.
Dat hoeft ook niet.
Breng de brancard naar boven en dan kom ik dadelijk.
En kijk niet om.
Dit is meer dan je verdient, klootzak.
Vermoord hem niet. We hebben hem nodig.
Snap je dat? We hebben hem nodig.
Nick...
kom je nog? - Ja...
ik kom zo.
Ze komen naar buiten.
Ik help wel.
Voorzichtig, Albert. Je moet haar niet schudden.
Help me haar omhoog te dragen.
Hoe erg is het?
Ze is bewusteloos, maar ze leeft nog.
En de anderen? - Gaffney is dood...
Toomy is bijna dood.
Zorg dat je dat einde omhoog houdt.
Voorzichtig.
Voorzichtig. Breng haar hier.
Voorzichtig. Oké. Zet haar voorzichtig neer.
En maak haar vast.
Het is ernstig, hè? - Ernstig genoeg.
Haalt ze onze terugkeer?
Hoe moet ik dat verdomme weten? Lk ben soldaat, geen chirurg.
Het spijt me.
Dit reizen door de tijd geeft wel spanning.
Je hoeft geen excuses te maken.
Ik start de motoren...
en ga naar een brandstofplatform toe.
Terwijl ik dat doe, moeten jullie de spuitwagen hier brengen.
Er staat er eentje op de andere baan.
Begrepen? - Ja.
Aan de slag dan. Bethany, Mr Warwick? Ga met ze mee naar beneden.
Rol de trap weg van het vliegtuig, en als ik het verplaatst heb...
rol hem weer terug naar de deur.
Toe maar.
We brengen je naar huis.
Mijn god.
Mijn god, kijk eens.
Het wordt alweer dag.
Hoe lang is het sinds het donker werd?
Minder dan veertig minuten.
Daar kunnen we ons nu niet druk over maken.
Craig.
Craig Toomy.
Laat me sterven.
Laat me alsjeblieft gewoon sterven.
Wat zal er met Mr Toomy gebeuren?
Geen idee. Ik weet alleen dat ik uiteindelijk deed wat jullie wilden.
Ik liet hem bewusteloos op de vloer liggen.
Zou je mee uit eten willen gaan als we ooit in LA terugkomen?
Dan kan ik daar naar uitkijken. - Ik ook.
Als we het konden zien, was het makkelijker.
Dat denk ik niet.
Goed, allemaal tegelijk.
Hierheen.
Ga door. Ga door.
Goed. Stop. Bethany, kom eens hier.
Goed, kijk dit eens. Kun je die deksel openen?
Nick, neem die kop eruit en bevestig het daar.
Zit het goed? - Ja.
Ziezo.
Welke eerst, gezagsvoerder? - Geef me die rechts maar.
Wat nu, Brian?
Lk zuig de benzine met de motoren uit het brandstofplatform.
Hoe lang duurt dat? - Geen idee.
Een uur, misschien twee.
Schiet maar op. We hebben vast geen twee uur.
Misschien zelfs niet één.
Craig.
Craig, sta op.
Je moet nu opstaan.
Ga weg. Ga weg.
Ik haat je. Ga weg.
Ze zijn naar je toegekomen.
Alle mensen die je wilde zien.
Ze verlieten Boston en kwamen hier.
Je kunt ze nog steeds zien.
Als je man genoeg bent om op te staan.
Man genoeg?
Wie je verdomme ook bent, dat meen je niet.
Kom op, Craig.
Ze wachten niet eeuwig.
Daar zorgen de Langoliers wel voor.
Je moet opstaan. Het moet.
Kom op, Craig, opstaan.
Deze kant op, Craig. Ledereen wacht op je.
Sorry, Mr Toomy.
Ondanks wat u deed, het spijt me.
Maar we hebben u nodig. Dus schiet alstublieft op.
Wat is er, Brian?
De motoren reageren slecht op de nieuwe brandstof.
Wat kun je eraan doen?
De andere twee motoren laten pompen en dan hopen.
Nou, ik sluit het helemaal af.
Wachten tot de brandstof in onze tijdstroom komt.
Misschien boffen we. - Ja, misschien.
Wat gebeurt er? Is alles in orde?
Misschien hebben we een kans.
Jij hebt ze naar me toegebracht, nietwaar?
De voorzitter van het bestuur, de directeuren, iedereen.
Schiet op, anders denken ze dat je niet komt en gaan ze weer weg.
Deze kant op, Craig. Ze wachten allemaal op je.
Schiet op.
Dinah praat in haar slaap. Volgens mij ijlt ze.
Ik weet het niet zeker, maar het kan dat ze wegglijdt.
Ik denk... - Je moet opschieten...
voor ze denken dat je niet komt.
Misschien droomt ze over die Toomy.
Ze zei z'n naam daarnet.
Ja, dat zal ik doen als je dat wilt.
Maar schiet op. Het doet vast pijn, maar u moet opschieten.
Ze ijlt, nietwaar?
Nee, dat denk ik niet.
Het heeft iets te maken met... - Waarmee?
Met wat ze Nick vertelde over Mr Toomy.
Over hoe we hem nodig hebben.
Laat haar maar even met rust, ze moet slapen.
God, ik hoop dat we snel vertrekken.
Dank je wel dat je ze naar me toe bracht.
Want dit is mijn laatste kans.
Dit is m'n laatste kans om aan m'n vader en alles te ontsnappen.
Dat weet ik, maar u moet opschieten. Schiet alstublieft op.
Oké, wat je maar zegt.
Wat was dat?
Dat klonk als een vallende boom. - Maar er is niet genoeg wind.
Dat klopt.
Wat gebeurt er? - Niets.
Kijk daar eens.
We moeten hier weg. We moeten hier nu weg.
Laat het ophouden. Laat het alsjeblieft ophouden.
We hebben nog maar weinig tijd. Hoe lang nog?
Een kwartier. - Kan het niet sneller?
Kan het echt niet sneller?
Lk heb minstens 23.000 kilo brandstof nodig per vleugel.
Anders storten we neer.
Schiet op, Craig.
Kijk naar me.
Sta op, Craig. Sta op.
Kijk me aan, Craig.
Ze zijn helemaal uit Boston gekomen voor jou.
Ga snel naar ze toe, Craig. Schiet op.
Ren naar ze toe, Craig. Snel. Snel.
Ren om het vliegtuig en ren dan weg en ren naar ze toe.
Goed. We koppelen los en vertrekken zo snel mogelijk.
Mr Toomy. Het is Mr Toomy.
Wat doet hij?
Let niet op hem. We hebben geen tijd meer.
Mr Toomy, eindelijk. Fijn dat je kon komen, Craig.
Geef ons je rapport maar, Craig.
Zeg hoeveel geld je voor ons hebt verdiend.
Wil je weten hoeveel ik voor jullie heb verdiend?
Ja. - Ik zal zeggen hoeveel geld...
ik jullie heb verdiend.
Ik heb niets verdiend... - Nee, Craig.
Hou je mond. Hou je mond.
Zeg dat je het geld verloor, maar het was een fout, een ongeluk.
Nee.
Ik heb geen geld verdiend voor jullie.
Ik heb geld verloren voor jullie. Ik heb geld verloren.
Ik heb 43 miljoen dollar verloren.
En dat heb ik met opzet gedaan.
Ik heb het met opzet gedaan. Met opzet.
Jij dwaas.
Jij stomme dwaas. - Nee.
Nee.
Wat doet hij?
Je maakt me niet meer bang, vader. De Langoliers bestaan niet eens.
Je hebt ze verzonnen.
Waar ben ik?
Oké.
Goed, laten we snel vertrekken.
Wat zijn dat in godsnaam?
Mijn god.
Kom op.
Kom op, opschieten.
Nee, Craig, je denkt dat je rent, maar dat is niet zo.
Je holt maar wat in het rond.
Nee, nee. Papa, nee.
Stuur ze weg.
Stuur ze alsjeblieft weg. Ik zal een lieve jongen zijn.
Alsjeblieft, ik beloof dat ik lief zal zijn, papa.
Gordels vastmaken.
Gaat het, Bethany?
Lieve hemel, kijk dat eens.
Wat is het? - Mr Toomy trekt ze aan...
of waar Mr Toomy was.
Als hij nog in de terminal was...
hadden ze ons en het vliegtuig opgegeten.
Zij wist het.
Hoe dan ook wist ze dat.
Dus nu weten we het. - Wat?
Wat weten we?
Wat er met vandaag gebeurt als het gisteren wordt.
Het wacht op hen.
Het wacht op hen, de tijdwachters van de eeuwigheid.
Ze komen er achteraan...
ze ruimen de troep zo efficiënt mogelijk op...
door het op te eten.
Mr Toomy wist van hun bestaan.
Hij zei dat ze de Langoliers waren.
Kom op.
Ga weg.
Heeft het ons te pakken?
Omhoog.
Kom op.
Is het gelukt? Zijn we in de lucht?
Wat? Storten we neer?
Luister Mr Warwick, ga zitten met je gordel om...
dan komt alles goed.
Waag het niet ze te openen. - Dat doe ik echt niet.
We zijn in de lucht.
Jullie weten wat er nu komt.
We gaan terug zoals we kwamen.
We hopen dat de poort die we gebruikten er nog is.
Als het er is...
zullen we erdoorheen gaan.
Ik ga naar voren. Wil je mee?
Nee, ik blijf wel bij haar. - Oké.
Je bent onze date toch nog niet vergeten?
Nee, zeker niet en dat zal ook niet gebeuren.
Ik ook niet.
Hou vol, Dinah.
Hou alsjeblieft vol.
Wat gebeurt er als de brandstof faalt?
Daar weet je het antwoord al op.
Ja, dat weet ik. We storten neer. Einde verhaal.
Wil je me zoenen?
Ja.
Nou.
Dan moet je dat maar doen.
Hoe later het wordt, hoe later het wordt.
De tijd gaat sneller, nietwaar? - Dat klopt.
Na een tijdje zullen de dagen en nachten voorbijgaan...
zo snel als een camerasluiter kan klikken.
We gingen naar Boston voor verschillende redenen.
Wat was jouw reden, Nick?
Beken maar. Het wordt al laat.
Waarom ook niet.
Wat betekent 'topgeheim' nog...
als je net dodelijke kanonskogels de wereld hebt zien oprollen?
Lk ben speciaal agent in het leger.
Ik doe allerlei klusjes...
soms redelijk onschuldig, soms heel smerig.
Er is een man in Boston die een bekende politicus is.
Die man... ik zal hem Mr O'Banion noemen...
voor dit gesprek. Hij is erg rijk...
en een enthousiast supporter van het lerse Republikeinse Leger.
Hij is ook een zeer gevaarlijke idealist.
Hij heeft het bloedbad nooit zelf hoeven zien.
Moest je hem vermoorden?
Alleen als het noodzakelijk was.
Want onze Mr O'Banion heeft veel machtige Amerikaanse vrienden...
ook vrienden van ons.
Dus Mr O'Banion vermoorden, is een groot politiek risico.
Maar hij vermaakt zich met een erg lekker ding.
Dus moest ik haar doden.
Als waarschuwing?
Ja...
als waarschuwing.
Dat is genoeg over mij.
Hoe zit het met jou?
Wat verberg je wat je graag kwijt wilt?
Lk? Nee.
Nee, ik heb niets te verbergen.
Nou, misschien is er wel iets.
M'n ex stierf in een brand in Boston.
Daarom ging ik terug.
Ons huwelijk was slecht afgelopen.
We hadden ruzie over kinderen.
Ik wou ze hebben.
Zij niet.
En ik deed iets...
wat ik nooit van mezelf had verwacht.
Lets...
En ik wilde haar altijd zeggen dat het me speet.
Maar ik heb te lang gewacht.
Maak je maar niet teveel zorgen.
Ze heeft je vast vergeven.
Als je dit overleeft en we terug zijn...
ga je het dan voltooien?
Ga je dat meisje vermoorden?
Nee.
Geen huivering meer om middernacht voor Mrs Hopewells zoon Nicholas.
Als we dit overleven...
waar ik nu nog weinig vertrouwen in heb...
dan ga ik met pensioen.
En wat ga je dan doen?
Lk zou altijd kunnen leren vliegen.
Laurel.
Dinah.
Probeer niet te praten.
We gaan terug.
En alles komt goed met je, dat beloof ik.
Maak je geen zorgen over mij.
Ik kreeg wat ik wou.
Dinah, je moet niet praten.
Ik heb gezien.
Ik zag door de ogen van Mr Toomy.
In het begin leek alles voor hem slecht en lelijk...
maar aan het eind was het beter.
Dinah, probeer niet meer te praten.
Ik heb jou gezien.
Je bent mooi, vooral je ogen.
Alles was mooi.
Zelfs de dode dingen.
Het was zo geweldig om gewoon...
te zien.
Dinah?
Haal adem, Dinah.
Alsjeblieft.
Dinah, haal alsjeblieft adem. Adem alsjeblieft.
Ik zag door de ogen van Mr Toomy.
Alles was mooi, zelfs de dode dingen.
Het was zo geweldig...
om gewoon te zien.
Daar kan ik mee leven.
Het kleine meisje is net gestorven.
Ze heeft haar operatie nooit gehad.
Nee, dat klopt.
Maar is Laurel in orde? - Ja, min of meer.
Je vindt Laurel leuk, nietwaar?
M'n makkers thuis zouden erom lachen...
dat ik verliefd ben op een aardige meisje. Maar het is zo.
Ze heeft karakter.
Ik wens jullie beiden veel geluk.
Maar nu moeten we terugkeren.
We zijn...
nu ongeveer hier.
De tijdsscheur zou daar moeten zijn.
Kun jij het zoeken terwijl ik vlieg?
Jazeker.
Ik wou alleen dat ik wist wat ik zocht.
Je kunt het niet missen.
Als je het ziet.
Wat is er mis?
Dat weet ik niet en dat is het probleem.
Er is iets mis. Lets heel erg mis.
Maar ik kom er niet uit wat het is.
Brian? - Ja.
Ik geloof dat ik iets zie.
God allemachtig...
Ja, dat is het.
Dames en heren...
we hebben gevonden wat we zoeken.
Ik zal ons precies door het midden brengen.
Dan zien we wel wat er aan de andere kant is.
Stop. Stop. Gezagsvoerder. Doe het alsjeblieft niet.
Stop. Stop. - Ga door, ik regel het wel.
Stop. - Wat?
Stop. Zeg dat hij moet omkeren. We moeten omkeren.
We mogen er niet doorheen vliegen. - Rustig, het is nu in orde.
Gezagsvoerder, we moeten omkeren.
We gaan allemaal sterven.
Luister dan. We sliepen allemaal. Snap je?
We sliepen allemaal toen we erdoor gingen.
Dat klopt. Verdomme.
Omkeren, Brian. Je moet nu omkeren.
Nick, gaat het?
Lk heb me wel eens beter gevoeld. Ik heb verdomme m'n arm gebroken.
We hebben het gemist.
Ja, we hebben het gemist. Maar waarom, na die lange tocht?
We hebben het gemist, nietwaar? Dat was krap. Goed gedaan.
Is dit de intercom? - Ja, maar wat is er aan de hand?
Luister allemaal. We zijn net op tijd omgekeerd.
We hebben erg geboft.
En ik ben erg stom geweest.
Ik zal het uitleggen. Toen we door de tijdsscheur gingen...
verdween iedereen aan boord die wakker was.
We zijn nu allemaal wakker.
Logica suggereert dat als we wakker door de scheur vliegen...
dat wij dan ook verdwijnen.
Dat is alles. - Is dat verdomme alles?
Wat moeten we eraan doen?
Moeten we gaan slapen?
Hoe doen we dat?
Lk heb nog nooit minder zin in slapen gehad.
Ik weet niet wat we nu moeten doen.
Maar als we door dat gat willen, moet het snel gebeuren.
We hebben nog een uur brandstof, meer niet.
Er zijn vast wel andere vliegvelden.
Jawel, maar die zijn te klein voor een vliegtuig van dit formaat.
Het moet LAX zijn en ik heb minstens...
35 minuten nodig om er te komen.
Dus hebben we hooguit 20 minuten...
om dit te bedenken en door het gat te komen.
Hoe krijgen we iedereen tegelijkertijd in slaap?
Vergeet je het belangrijkste niet?
Al zou je ons in slaap krijgen, wie moet het vliegtuig dan landen?
We kunnen niets meer doen. Helemaal niets meer.
Er moet een oplossing zijn. Dat moet toch wel?
CABINEDRUK CONTROL
Er is een oplossing.
Dat is verdomme zo.
Wat is het? Lk zie dat je iets weet.
Druk. Dat weet ik. Druk.
Natuurlijk. Druk.
Kunnen jullie dat even uitleggen?
Dat we de luchtdruk hier laten zakken...
tot zeven psi, de helft van zeeniveau.
Dan zijn we meteen in slaap.
Maar hoe lossen we Laurels vraag op?
Hoe word ik daarna wakker zodat ik kan landen?
Eén van ons moet wakker blijven om de druk op te voeren...
vlak voor de tijdsscheur.
Dus een van ons moet... - Een van ons moet sterven.
Maar wie wil dat doen?
Gaan jullie strootjes trekken?
Dat is niet nodig. Ik doe het wel. - Nee.
Waarom zou jij het doen?
Waarom trekken we geen strootjes?
Waarom Bob niet? Of Albert? Of ik?
Kom even met me mee. - Nick, er is bijna geen tijd meer.
Weet ik. Begin met wat je moet doen.
Kom op.
Laurel.
Het zou iets kunnen worden tussen ons. Vind jij dat ook? Zeg het dan nu.
Geen tijd om er omheen te draaien. - Ja, dat denk ik ook.
Maar dat weten we niet zeker. Dat kan niet.
Het draait allemaal om tijd. Tijd en slaap en niet weten.
Maar ik moet het zijn, Laurel.
Ik wou een redelijke rekening van mezelf bijhouden...
maar al m'n boeken staan zwaar rood.
Nu kan ik er wat aan doen, en ik ga het doen.
Ik snap niet wat je...
Ik wou dat ik je alles over mezelf kon vertellen, maar er is geen tijd.
Wil je iets speciaals voor me doen? Als je dit overleeft.
Ja, natuurlijk. - Nick.
Ik kom eraan. Luister goed.
Ik wilde ermee ophouden. Dat had ik al besloten.
Waarmee? - Dat maakt niet uit.
Het gaat erom dat je me gelooft. Doe je dat?
Lk weet niet wat je bedoelt, maar ik geloof dat je het meent.
Nick, we gaan naar de scheur toe. - Ja, ik kom zo, verdomme.
Luister, m'n lieve oude pa woont in het dorpje Fluting.
Dat is 32 kilometer onder Londen.
Vraag maar naar hem in de hoofdstraat. Mr Hopewell.
Sommige ouderen noemen hem nog de ploegbaas.
Bezoek hem en zeg hem dat ik zou stoppen.
Je moet wel volhouden.
Hij vloekt meestal heftig als hij m'n naam hoort.
Kun je volhouden? - Ja.
Goed.
Herhaal wat ik je vertelde...
en zeg dat je me gelooft.
Zeg dat ik boete wilde doen...
voor wat er buiten de kerk in Belfast gebeurde.
In Belfast? - Juist.
Als hij niet wil luisteren, zeg dan...
dat hij moet luisteren vanwege de madeliefjes.
Om de keer dat ik madeliefjes kocht.
Omdat je madeliefjes voor hem kocht?
Nee, niet voor hem, maar dat is wel goed genoeg.
Kun je dat ook onthouden? - Ja, maar...
Het is oké.
Bedankt, Laurel.
Nick.
Voelt het alsof we stikken?
Nee, je voelt je alleen duizelig.
Een beetje draaierig in het hoofd en dan niets meer.
Oké.
Wie weet, misschien ben ik er nog.
Het zwarte schaap komt toch altijd opdagen?
Alles is mogelijk.
Ga allemaal zitten. Nick, hier naast me.
Kijk maar wat je moet doen en wanneer.
Een ogenblik, alsjeblieft.
Je had besloten ermee op te houden.
Je was vastbesloten.
Als je vader niet wil luisteren...
moet ik hem herinneren aan de dag dat je madeliefjes kocht.
Klopt dat?
Helemaal perfect, schat.
Die moeten we hebben.
Zullen we?
Laten we het doen.
Ik begin de druk te verlagen.
Ledereen, gordels controleren.
Doe je gordel maar om.
Het zuurstofmasker zit naast je.
Weet je wat je moet doen?
Lk weet het. Wees niet bang.
Ga maar slapen, geniet van je dromen en zo.
Albert.
Kun je me alsjeblieft vasthouden?
Ja.
Als jij mij vasthoudt.
Nick.
Ik wilde...
alleen maar zeggen...
dank je wel.
Graag gedaan, makker. Het was een onvergetelijke vlucht.
Zelfs zonder de film en de gratis mimosa's.
Denk aan Belfast.
Achter de kerk.
Daad van boetedoening.
Het is zo...
mooi.
Je hebt gelijk, Brian.
Het is mooi. En waarom ook niet?
Dit is de plek waar het leven...
misschien wel al het leven, begint.
De wieg van de schepping en de bron van leven.
Langoliers verboden na dit punt.
O, mijn god.
Het is zo mooi.
We naderen LA, dit is American Pride 29.
Ik herhaal, 29 zwaar.
Controle. Dit is een noodgeval.
Hou er toch mee op.
Ga zitten. Kom op, ga zitten.
We gaan zomaar zwaar verkeer in.
Er is daar geen zwaar verkeer. Kijk zelf maar.
We zijn wel boven LA.
Maar wat zie je uit het raam?
Dat zal ik je zeggen.
Niets.
Helemaal niets.
Zet dit op. Zet ze op.
En deze hier.
Gordels vast, dames en heren, we gaan landen.
Nee toch.
180 KILO BRANDSTOF 90 KILO BRANDSTOF
O, mijn god.
De brandstof is op.
Hou vast. We komen hard aan.
Hou je vast.
Kijk uit, je raakt die vrachtwagen.
Verdomme.
Dat was krapper dan ik het ooit wil doen.
We hadden moeten verongelukken.
Alles wat we geprobeerd hebben, Dinah, Nick...
is allemaal voor niets geweest.
Het is hier precies hetzelfde.
Hetzelfde.
Laten we bij de anderen gaan kijken.
We gaan het vliegtuig uit.
Deze keer via de cockpituitgang.
Bedankt.
Wat is dat zoemende geluid?
Het klinkt als elektriciteit.
Nee, dat is het niet. Maar ik weet niet wat het wel is.
Het lijkt op geen enkel geluid dat ik ken.
Zullen we...
de dienstdeur proberen?
Wacht.
Wat?
Wat is er, Bob? Wat zie je?
Nou, ik zie alleen een verlaten terminal.
Het gaat om wat ik ruik.
Vliegtuigbrandstof...
olie...
rubber, zoute lucht. Ik ruik alles. - Lieve hemel.
Maar dat is niet het enige. Luister.
Hoor je dat?
Wat betekent het?
Als alles normaal is, waarom waren er geen lampen...
toen we landden? Waar zijn de mensen?
En wat is dat geluid? Het komt dichterbij.
We gaan de terminal in.
Wacht even.
Ik zie dat je iets weet. Wat is het?
Lk wil eerst even in de terminal rondkijken.
Kom met mij mee. Snel.
Hier is er nog een deur.
Hier, Albert. Probeer dit snel te openen.
Heerlijk. Gewoon heerlijk.
Goed. Luister. Ik denk dat het dadelijk gebeurt.
We moeten hier niet zijn als het gebeurt...
want het kan onveilig zijn.
Kom op, kom met me mee. - Wat?
Kom op.
Kom op, hier, snel.
Hier, ga tegen de muur staan.
Hier is het wel veilig, buiten de verkeersstroom.
Wat gaat er gebeuren? - De eerste keer...
door de tijdsscheur gingen we terug de tijd in...
ongeveer een kwartier. Weet je nog?
Ja. - Het bracht ons de toekomst in.
Ja, toch? Deze tijdsscheur bracht ons de toekomst in.
Dat geloof ik wel. Alleen is het geen dode wereld...
die zonder ons is doorgegaan, maar het moet nog geboren worden.
Kijk dat eens.
Ik weet niet wat het is maar het is prachtig. Geweldig.
Het heden staat op het punt ons in te halen.
Ze is weg.
Die optie heeft geen kans.
Hou je vast. Er kan een schok komen.
Kijk. Brian, kijk.
Papa.
Pap.
Papa. - Wat? Lk zoek je moeder.
Nieuwe mensen. Kijk eens naar de nieuwe mensen.
Ja, geweldig. Kom, we gaan je moeder zoeken.
Hoorde je dat?
Hoorde je wat ze zei? - Ja.
Is dat wat we zijn? De nieuwe mensen?
Geen idee. Zo voelt het wel. - Dat was geweldig.
Dat was gewoon geweldig.
Leuk.
Gezagsvoerder, wat moeten we nu doen?
Lk wil naar buiten voor frisse lucht. En naar de lucht kijken.
Ja, maar we moeten de overheid inlichten...
Doen we ook wel. Eerst de lucht.
En misschien onderweg iets eten?
Ja, waarom niet?
M'n horloge is gestopt.
Die van mij ook. - Ja.
Laten we gaan. Tenzij je de volgende vlucht oostwaarts wilt.
Niet nu, maar binnenkort. Helemaal naar Engeland.
Ik moet een man opzoeken in Fluting.
De oudjes noemen hem nog de ploegbaas.
Waar heb je het over?
Madeliefjes.
Ik heb het over madeliefjes. Kom op, laten we gaan.
Als ik weer naar Boston moet, neem ik de langzame trein.
Daar kom je nog wel van terug, Bob.
Mensen, mensen, Bethany. - Ik weet het. Ik ben zo gelukkig.